Τα αντιψυχωσικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σχιζοφρένιας, των οργανικών εγκεφαλικών ψυχώσεων, της ψυχωσικής καταθλίψεως, της μανίας και άλλων ψυχώσεων. Μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά στην κατάχρηση ψυχεδελικών, την ψύχωση πού προκαλείται από αμφεταμίνη και σε επιλεγμένες περιπτώσεις παραληρήματος. Γρήγορα ελαττώνουν το επίπεδο της εγρηγόρσεως (δραστηριότητας) και έμμεσα πιθανώς βελτιώνουν βαθμιαία την κοινωνικότητα και τη σκέψη. 0ι συνδυασμοί δεν είναι περισσότερο αποτελεσματικοί από τα απλά φάρμακα, χρησιμοποιούνται όμως στις περιπτώσεις πού οι παρενέργειες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.

Τα συμπτώματα πού βελτιώνονται με αυτά τα φάρμακα είναι ή υπερδραστηριότητα, ή εχθρότητα, οι ψευδαισθήσεις, οι παραισθήσεις, ό αρνητισμός καθώς και οι διαταραχές του Ύπνου. Τα άτομα με οξεία ψύχωση και καλή προηγούμενη λειτουργία ανταποκρίνονται καλά. Το συχνότερο αίτιο αποτυχίας της θεραπείας της οξείας ψυχώσεως είναι ή ανεπαρκής δοσολογία, το δε κοινότερο αίτιο της υποτροπής είναι ή μη συμμόρφωση με τις Οδηγίες του γιατρού. Αντίθετα, ασθενείς με συμπτώματα πού υφίστανται από πολύ καιρό και με ασυνήθεις παραλλαγές συχνά εμφανίζουν πενιχρή ανταπόκριση. Κανένα από τα άντιψυχωσικά φάρμακα δεν προκαλεί πραγματική σωματική εξάρτηση, όλα δε έχουν ευρύ περιθώριο ασφαλείας μεταξύ των θεραπευτικών και των τοξικών τους επιδράσεων.