Ο έφηβος χρήστης που είναι λίγα χρόνια στη χρήση λίγες φορές αποφασίζει από μόνος του να διακόψει γιατί δεν έχει βιώσει ακόμα τις αρνητικές συνέπειες της χρήσης.

Συνήθως η εικόνα του χρήστη που έχουμε είναι αυτή ενός ατόμου που παρανομεί, ζητιανεύει, κλέβει, είναι ατημέλητος.  Η αλήθεια είναι ότι η εικόνα αυτή αντιπροσωπεύει τον εξαρτημένο που είναι χρόνια στην χρήση και όχι αυτόν που πρόσφατα ξεκίνησε να παίρνει ουσίες. Πολλές φορές ο χρήστης αποφασίζει να διακόψει μόνο όταν έρθει αντιμέτωπος με σοβαρά προβλήματα όπως προβλήματα με τον νόμο, θάνατο άλλου χρήστη, σοβαρά προβλήματα υγείας. Πράγμα που συμβαίνει όταν κάποιο άτομο είναι πολλά χρόνια στην χρήση.
Το γεγονός ότι δεν περνούν όλοι οι έφηβοι που κάνουν περιστασιακή χρήση «μαλακών ναρκωτικών» στη χρόνια χρήση «σκληρών» δεν αναιρεί την αναγκαιότητα υποστήριξης του χρήστη ή και της οικογένειας του. Η συμπεριφορά της περιστασιακής χρήσης «μαλακών ναρκωτικών» ή της κατάχρησης αλκοόλ από τον έφηβο είναι, και πρέπει να εκλαμβάνεται, ως ένα σήμα κινδύνου που καλεί σε κινητοποίηση το σύστημα της οικογένειας.

Ο έφηβος χρήστης που είναι λίγα χρόνια στη χρήση λίγες φορές αποφασίζει από μόνος του να διακόψει γιατί δεν έχει βιώσει ακόμα τις αρνητικές συνέπειες της χρήσης. Έτσι συναντάται το φαινόμενο οι νέοι που προσεγγίζουν θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης να πηγαίνουν με προτροπή ή και πίεση των γονιών.  Ούτως ή άλλως η συμμετοχή των γονιών στα θεραπευτικά προγράμματα, ιδίως σε αυτές τις ηλικίες, είναι μείζονος σημασίας για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι όσο πιο νωρίς ο χρήστης ενταχθεί σε θεραπευτική διαδικασία τόσο αυξάνεται η πιθανότητα  απεξάρτησής του χωρίς σημαντικές επιπτώσεις στην ζωή του και στην υγεία του.
Εύκολα από τα παραπάνω στοιχεία μπορεί να καταλάβει κανείς τη σημασία που έχει η ευαισθητοποίηση και η έγκαιρη κινητοποίηση ολόκληρης της οικογένειας όσο το πρόβλημα δεν έχει μεγεθυνθεί.