Είναι φυσιολογικό να έχει κανείς περιστασιακά αμφιβολίες σχετικά με τη συνέχεια της θεραπείας. Αν κάποιος νιώθει ότι η θεραπεία του δεν αποδίδει ή ότι έχει δυσάρεστες παρενέργειες, οφείλει να μιλήσει στο γιατρό του – και να μην σταματήσει ή να μην μετριάσει τη δόση των φαρμάκων του από μόνος του. Τα συμπτώματα που επανέρχονται μετά το σταμάτημα της λήψεως των φαρμάκων, μερικές φορές μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολο να θεραπευτούν. Δεν πρέπει να ντρέπεται κανείς να ζητήσει μια δεύτερη γνώμη αν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Η καθοδήγηση και οι συμβουλές μπορεί να αποτελέσουν σημαντική βοήθεια. Είναι σύνηθες στην διπολική διαταραχή, είναι ίσως σύμφητο με την ίδια την διαταραχή να διακόπτουν οι ασθενείς την αγωγή τους και την παρακολούθησή τους όταν νιώθουν καλά. Όμως το σημαντικότερο θέμα στην αντιμετώπισή της είναι η μακρόχρονη σταθεροποίηση και η πρόληψη των υποτροπών. Το σημαντικότερο για αυτό είναι η συστηματική παρακολούθηση από τον θεράποντα ιατρό, κυρίως σε φάσεις που γίνεται αλλαγή ή μείωση της φαρμακευτικής αγωγής.